Zoveel verdriet
Om niet weg te kunnen huilen
En voor mijn tranen kan ik niet schuilen
Zonder te vragen blijven ze komen
Zo over mijn wangen heen stromen
Je zal het misschien niet weten
Maar probeer je te vergeten
Het is gemeen dat ik dit zeg
Maar wil gaan mijn eigen weg
Heb altijd van je gehouden
En kon je altijd vertrouwen
Ik wou dat ik het kon zien
Dat het verkeert ging bovendien
Dat je het leven zo haten
En het wou verlaten

5 Sterren 4x gestemd

Ingezonden door:
Kyara

Geplaatst op:
27 - 05 - 2011

Informatie:
Ik heb dit gedicht geschreven voor een oude vriendin die wegens reden er niet meer is

Categorie:
Overlijdens Gedichtjes

Labels:
leven, huilen, tranen, verdriet, vertrouwen

Breng je stem uit:
- Zeer goed!
- Goed
- Matig
- Slecht
- Zeer slecht!