Jong, onschuldig en vrij

Je ogen die staren vol liefde naar mij.
Ik weet me geen houding te geven.
Je bent nog zo jong, zo onschuldig en vrij.
Toch kwam er een eind aan je leven.

Je had geen familie, geen mens in je leven.
Alleen maar verpleegsters en die gaan naar huis.
En door je ziekte kon je alleen nog maar beven.
En je voelde je zo eenzaam, alleen voor de buis.

Toch kwam er een vredig eind aan je leven.
Had je geen pijn en ging je heen met een lach.
Wat zal ik de dag nog vaak herbeleven.
Dat ik dat meisje van 20 voor `t eerst zag.