Zolang
ik hoop te leven
sta ik op de `lijn`.
misschien wat overdreven
in mijn hart
doet het vaak pijn!

In de kinderjaren
last van overgewicht.
Pesterijen
onzekerheid.
Die dit alles leek te verklaren;

`staan aan de zijlijn`
was voor mij
het enige uitzicht!

Maar
naarmate ik ouder werd
wijzer en oppassender
meer in beweging
en veel op `t eten gelet.
Toen kwam ik
op een lijn!
Het leven is ondanks
deze lijn
voor mij veel te verrassend.

Nu in evenwicht
meer in `lijn;
is mijn leven
nu echt in `Balans`!

Nu sta ik echt
midden op de `lijn`!!

3 Sterren 2x gestemd

Geplaatst op:
06 - 03 - 2011

Categorie:
Levens Gedichtjes

Labels:
leven, kind, pijn

Breng je stem uit:
- Zeer goed!
- Goed
- Matig
- Slecht
- Zeer slecht!