Zijn schoonheid

Ik liep langs heide en velden
en zag de schoonheid om me heen
geen mens in velden of wegen te bekennen
maar niet het gevoel: ik ben alleen
want;

het was of in mijn hoofd iemand sprak
en gerust stelde op één of andere manier
de stem die tot me sprak kende ik
en die zei: Ik ben altijd hier.

Al liep ik dan als mens daar alleen
ik voelde Zijn aanwezigheid
en stapte weer lichtvoetig verder
in Zijn wonderbare schoonheid.