Alles willen wij verklaren,
door onderzoek en wetenschap.
Ons brein komt niet tot bedaren,
door meer bezit en vakmanschap.

Halen, hebben, houden is de kunst.
Met maximum geen genoegen.
Ander in waarde láten is een gunst.
Wij verbrassen alles wel in kroegen.

En wetenschap berekend wel,
hoever we hier kunnen gaan.
De derde wereld is niet in tel.
Wij zien hen heus níét staan.

De wetenschap is heel druk,
met onze éígen economie.
Die anderen hebben geluk,
Als ik hun toestand bezie.

Er kwam een Mens op aarde.
Bezittingen had Hij niet.
Hij was het Die een schat bewaarde,
maar Zélf leed Hij zo veel verdriet.

Die Mens vertelde over ware vrede.
Over een wereld vol geluk.
Over Zijn Vader die Hem gaf de rede
ons te bevrijden van zware druk.

Er valt nog zo veel te weten,
wat nog nooit is onderzocht.
Er wordt nog zo vaak vergeten,
door Wie wij zijn vrijgekocht.

3 Sterren 1x gestemd

Geplaatst op:
08 - 03 - 2010

Categorie:
Geloof Gedichtjes

Labels:
verdriet, man

Breng je stem uit:
- Zeer goed!
- Goed
- Matig
- Slecht
- Zeer slecht!