Eenzaam en alleen

Eenzaam en alleen verlangen naar een arm om me heen
Naar iemand die vraagt hoe het met me is, dat is wat ik nu heel erg mis.
Mensen zijn me zat zonder dat ik door heb wat ik doe en als ik er naar vraag zeggen ze dat ik maar zeur en klaag.
Daardoor weet ik niet meer hoe ik in het bijzijn van andere me moet gedragen, en durf ik ook steeds minder aan mensen te vragen.
Ik raak er angstig en achterdochtig van wist ik maar wat ik steeds verkeerd doe, dan kon ik me er tegen verweren.
Nu is het nog niet weg en blijf ik me er maar aan bezeren.
Ik voel me zo machteloos en zo ontzettend klein.
Van binnen doet dit zo ontzettend veel pijn.