Bang voor dat uur
Opgeven zit niet in mijn aard
toch begin ik trekjes te voelen,
als ik toegeef is dat mijn uitvaart,
zou ik mijn hele leven wegspoelen.
Toch wordt de strijd me vaak teveel,
weet ik niet meer hoe ik verder moet,
ik ben steeds vaker emotioneel,
en wens steeds vaker de rust voorgoed.
Van de vierentwintig uur in een dag
voel ik me er drieentwintig goed,
maar ik ben bang voor die mokerslag
als ik hem in dat ene uurtje ontmoet.
7x gestemd
Geplaatst op:
07 - 01 - 2011
Categorie:
Angst Gedichtjes
Labels:
leven
Breng je stem uit:
- Zeer goed!
- Goed
- Matig
- Slecht
- Zeer slecht!

