Opgeven zit niet in mijn aard
toch begin ik trekjes te voelen,
als ik toegeef is dat mijn uitvaart,
zou ik mijn hele leven wegspoelen.

Toch wordt de strijd me vaak teveel,
weet ik niet meer hoe ik verder moet,
ik ben steeds vaker emotioneel,
en wens steeds vaker de rust voorgoed.

Van de vierentwintig uur in een dag
voel ik me er drieentwintig goed,
maar ik ben bang voor die mokerslag
als ik hem in dat ene uurtje ontmoet.

4 Sterren 7x gestemd

Geplaatst op:
07 - 01 - 2011

Categorie:
Angst Gedichtjes

Labels:
leven

Breng je stem uit:
- Zeer goed!
- Goed
- Matig
- Slecht
- Zeer slecht!